ถ้ามีใครบอกคุณว่า...
“ มีกุ้งชนิดหนึ่งบนโลกที่ไม่แก่ ไม่เสื่อม และอาจไม่มีวันตาย กุ้งตัวนั้น คือ “กุ้งล็อบสเตอร์ ”
คุณอาจเผลอเชื่อ โดยไม่รู้ตัว เพราะมนุษย์เรา ถูกดึงดูดด้วยคำว่า อมตะ มาโดยตลอด ...
“กุ้งล็อบสเตอร์” มันถูกยกให้เป็นสัญลักษณ์ของสิ่งมีชีวิตที่ “ฝืนกฎของเวลา” มันไม่เหี่ยว ไม่ชรา ไม่หยุดเติบโต เพราะพวกมันมีคุณสมบัติที่เรียกว่า “สภาวะไม่แก่ตัวลงทางชีวภาพ” (Biological Immortality)
ฟังดูเหมือนนิยายวิทยาศาสตร์ แต่ความจริง… ซับซ้อนกว่านั้นมาก ครับ .....
ล็อบสเตอร์ไม่แก่… แบบที่เราคุ้นเคย สัตว์ส่วนใหญ่ เมื่ออายุมากขึ้น (รวมถึงมนุษย์) ร่างกายจะอ่อนแรง เซลล์เสื่อมสภาพ ระบบต่างๆ เริ่มพัง เหมือนเครื่องจักรที่ใช้งานมานาน
แต่ล็อบสเตอร์ กลับไม่เป็นเช่นนั้น ครับ ....
🦞 ยิ่งมันอายุมาก ยิ่งตัวใหญ่ และมีความสามารถในการสืบพันธุ์สูงกว่าล็อบสเตอร์วัยรุ่นด้วยซ้ำ และไม่พบสัญญาณเสื่อมโทรมของเซลล์แบบเดียวกับมนุษย์ !!!
เหตุผลหนึ่ง คือ ล็อบสเตอร์มีเอนไซม์ชื่อ เทโลเมอเรส ที่ช่วยซ่อมแซมปลายโครโมโซม ทำให้เซลล์แบ่งตัวได้ยาวนาน ราวกับนาฬิกาชีวิตของมัน “เดินช้ากว่าสัตว์อื่น” ตรงนี้นี่เอง ที่ทำให้คนเรียกมันว่า “อมตะทางชีววิทยา”
แต่ความไม่แก่ ก็ไม่ได้แปลว่า ตายไม่ได้ ...
คำว่า “อมตะ” ทำให้เราหลงคิดว่า ล็อบสเตอร์ จะมีชีวิตอยู่ไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดจบ .... แต่ความจริงคือ มันยังคงตายได้ เหมือนกับสิ่งมีชีวิตทั่วๆ ไป .... เพียงแต่ มัน ไม่ได้ตายเพราะแก่ .....
คำว่า “อมตะ” ทำให้เราหลงคิดว่า ล็อบสเตอร์ จะมีชีวิตอยู่ไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดจบ .... แต่ความจริงคือ มันยังคงตายได้ เหมือนกับสิ่งมีชีวิตทั่วๆ ไป .... เพียงแต่ มัน ไม่ได้ตายเพราะแก่ .....
ศัตรูตัวจริง ของล็อบสเตอร์ คือ ..... กระบวนการหรือ สิ่งที่ทำให้มันเติบโตมาตลอดชีวิต นั่นคือ "การลอกคราบ"เพราะ .... ทุกครั้งที่ลอกคราบ ร่างกายต้องใช้พลังงานมหาศาล ยิ่งตัวใหญ่ การลอกคราบ ก็ยิ่งเสี่ยง
จนวันหนึ่ง …ร่างกายที่ใหญ่เกินไป ไม่อาจผ่านกระบวนการนั้นได้อีก
- มันอาจติดเชื้อ
- เปลือกแตก
- อวัยวะเสียหาย
บทเรียนจากกุ้งตัวหนึ่ง ....
เรื่องของล็อบสเตอร์บอกเราว่า การไม่แก่ ไม่ได้เท่ากับ การชนะความตาย
และการเติบโตอย่างไม่หยุดยั้ง อาจไม่ใช่พร แต่ มันคือ “ภาระ” ที่หนักมากขึ้น
และการเติบโตอย่างไม่หยุดยั้ง อาจไม่ใช่พร แต่ มันคือ “ภาระ” ที่หนักมากขึ้น
.... มนุษย์เองก็ไม่ต่างกันนัก ....
เราพยายามยืดอายุ ให้อยู่ได้ยาวนานมากขึ้น ....
เราพยายามต้านความเสื่อม พยายามเป็น “อมตะ” ในแบบของเรา
ผ่านเทคโนโลยี อำนาจ หรือชื่อเสียง ....
แต่คำถามสำคัญอาจไม่ใช่ “เราจะอยู่ได้นานแค่ไหน”แต่หาก คือ
“เราจะรับภาระของการเติบโตนั้นไหวหรือไม่”สรุป คือ ....
กุ้งล็อบสเตอร์ ไม่ได้เป็นอมตะ
มันก็แค่ไม่แก่ตาย ในแบบที่เราคุ้นเคย
และสุดท้ายก็ยัง "ต้องตาย"
เพียงแต่ไม่ใช่เพราะเวลา ...
หากเป็นเพราะร่างกายของมันเอง
และบางที… สิ่งที่ควรกลัวที่สุด
อาจไม่ใช่ความตาย แต่คือการมีชีวิตอยู่
โดยไม่รู้จักขอบเขตของการเติบโต
นี่คือ ลิ้งค์พันธมิตร หรือที่เรียกว่า affiliate link ซึ่งหมายความว่า... หากคุณคลิ๊กลิ้งค์นี้ และซื้อผลิตภัณฑ์ อะไรก็ได้ ฉันจะได้ค่าคอมมิชชั่นเล็กน้อย สิ่งนี้จะช่วยสนับสนุนเว็บไซด์ และช่วยให้กำลังใจเราต่อไป
