รัฐธรรมนูญ 2517
เมื่อกติกาที่
"ดีที่สุด" ไม่อาจกู้การเมืองที่เปราะบางได้
รัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2517 ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในรัฐธรรมนูญ ที่เป็นประชาธิปไตยมากที่สุดเท่าที่ประเทศไทยเคยมีมา ....แต่.... น่าเสียดาย ที่มันกลับมีอายุสั้นเพียง 2 ปีเท่านั้น มาลองย้อนดูว่าเกิดอะไรขึ้นในยุคนั้นกัน ครับ
1. กติกาที่เขียนมา
“อย่างสวยงาม”
รัฐธรรมนูญฉบับนี้ มีหัวใจสำคัญอยู่ที่ การคืนอำนาจให้ประชาชนอย่างแท้จริง โดยมีบทบัญญัติที่โดดเด่น เช่น :
- มาตรา 3 : บัญญัติชัดเจนว่า “อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย” ตอกย้ำความเป็นเจ้าของประเทศของประชาชน
- มาตรา 117 : นายกรัฐมนตรีต้องมาจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) เท่านั้น ซึ่งเป็นการปิดประตูไม่ให้คนนอกที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งเข้าสู่ตำแหน่ง
- สิทธิเสรีภาพ : ให้เสรีภาพแก่ประชาชนอย่างกว้างขวาง ทั้งการแสดงออก การชุมนุม และการตั้งพรรคการเมือง
2. ดาบสองคมแห่งเสรีภาพ
3. ปัญหาเสถียรภาพและ
“รัฐบาลร้อยพ่อพันแม่”
4. บทสรุปที่น่าเศร้า
6 ตุลาคม 2519
“.. รัฐธรรมนูญที่สมบูรณ์แบบเพียงอย่างเดียว
ไม่ใช่คาถาที่จะเสกประชาธิปไตยให้เกิดขึ้นได้
กติกาที่ดีต้องอยู่คู่กับผู้เล่นที่ดีและมีจรรยาบรรณด้วย .... ”
